Instalacja i konfiguracja Linux Gentoo PL

Kila lat temu pomyślałem sobie "a czemu by nie spróbować zainstalować jakiegoś Linuxa?". Myślę sobie dam radę przecież z "Windows’em" szło mi całkiem nie źle. Nazajutrz pobiegłem do kiosku zakupić gazetkę komputerową a wraz z nią mojego pierwszego Linuxa Mandrake 8 (teraźniejsza Mandriva). Instalacja i konfiguracja Mandrake okazała się dla mnie (przyzwyczajonego do Windowsa) nie lada wyzwaniem ale się udało. Od tamtej pory z roku na rok coraz bardziej szala zwycięstwa przechylała się na Linuxa. Teraz nie mogę się bez niego obyć. Przez ostatnie kilka lat pracowałem na "Linux SuSE" oraz "Ubuntu". Wreszcie poczułem się na tyle pewnie aby zainstalować "Gentoo". W tym artykule chcę pokazać jak zainstalować i skonfigurować najwydajniejszą odmianę Linuxa jakim jest "Gentoo". Więc do dzieła!

Na początku należy wygospodarować trochę miejsca na dysku na nasz nowy system. Jakieś 40 Gb powinno wystarczyć. Najlepszym rozwiązaniem było by zainstalowanie "Gentoo" na osobnym twardym dysku. W przypadku gdy nie ma takiej możliwości należy poszukać miejsca na dysku, który jest dostępny. Posiadacze dysku na którym wiodącym systemem jest "Windows" mogą wygospodarować miejsce poprzez utworzenie nowej partycji bez utraty danych zawartych na dysku. Dokonać tego można programem "Partition Magic". Należy pamiętać, że przed tą czynnością naj lepiej zrobić kopię zapasową ważnych danych. W razie niepowodzenia operacji np. z powodu nagłego zaniku zasilania lub samoistnego wyłączenia się komputera nasze bezcenne dane mogą ulec destrukcji. Mając kopię zapasową możemy czuć się bezpieczniejsi.

Teraz potrzebujemy dystrybucji "Linuxa" typu "LiveCD". Za pomocą krążka "LiveCD" uruchomimy komputer oraz uzyskamy dostęp do Internetu co jest warunkiem koniecznym w przypadku instalacji "Gentoo". Ze swej strony mogę zaproponować dystrybucję "Gentoo 12.1 LiveDVD".

Zaczynamy instalację. Do napędu CD/DVD wkładamy płytę z dystrybucją Linuxa typu "Gentoo 12.1 LiveDVD" i restartujemy komputer. W trakcie startu wciskamy klawisz, który uruchomi menu z wyborem nośnika startowego[Pełen opis]. Producenci płyt głównych umieszczają takie informacje na swoich stronach. Obserwujmy też uważnie informację pojawiające się przy starcie. W tym czasie wyświetlane są różne dane. Spodziewać się możemy komunikatu typu "Press F12 to ..." , "Press DEL ..." itp. Gdy dostaniemy się do menu należy wybrać CD/DVD i wcisnąć Enter. Komputer uruchomi się z płytki. Jeśli tak się nie dzieje nośnik może być uszkodzony lub niepoprawnie wypalony. Zakładam, że wszystko poszło dobrze i komputer uruchomił się a na ekranie monitora widzimy menu z wyborem trybu rozruchu. Klawiszami kierunkowymi przechodzimy na wybraną przez siebie opcję i wciskamy Enter. W tym przypadku instalować będziemy wersję 32 bitową więc wybieramy "Gentoo X86".

Menu wyboru rozruchu Gentoo Live

Menu wyboru rozruchu.

Pulpit LXDE w Gentoo

Pulpit LXDE w Gentoo.

Rozruch z płyty CD/DVD może potrwać dość długo. Czekamy cierpliwie aż system w pełni się załaduje. W menu wyboru managera okien wybieramy "LXDE". Po chwili powinien ukazać się pulpit managera okien "LXDE". Uruchamiamy konsolę kolejno klikając na: Start następnie na akcesoria oraz LxTerminal. W konsoli wpisujemy polecenia sudo su - by uzyskać uprawnienia administratora, passwd root - by zmienić hasło root’a, passwd gentoo - by zmienić hasło domyślnego użytkownika oraz ping -c 4 www.wp.pl w celu sprawdzenia połączenia z Internetem . Jeśli otrzymamy odpowiedź od serwera to znaczy że połączenie z internetem działa.

Ping www.wp.pl

W przypadku gdy wyświetli się komunikat:

Nieznany host

połączenie nie zostało automatycznie skonfigurowane i należy zrobić to ręcznie. Konfiguracja będzie zależała od tego jaki typ połączenia posiadamy. Np w przypadku PPPoE (Neostrada, lub inny operator korzystający z PPPoE) należy wprowadzić nazwę użytkownika i hasło. W przypadku zabezpieczonej sieci bezprzewodowej Wi-Fi hasło.

Używając "Gentoo 12 LiveDVD" skonfigurujemy sieć w prosty sposób. Klikamy lewym przyciskiem myszki na ikonkę Sieć ikona

a następnie konfigurujemy połączenie.



Ping www.wp.pl

Klikamy na "Add" i dodajemy nowe połączenie. W przypadku połączeń PPPoE należy skorzystać z narzędzia pppoe-setup uruchamianego z konsoli.

Zakładam, że połączenie z Internetem zostało nawiązane i możemy przejść do dalszych czynności instalacyjnych. Miejsce wcześniej wygospodarowane na dysku lub też nowy dysk musimy podzielić na partycję i sformatować. W "Gentoo LiveDVD" do dyspozycji mamy świetny program "Gparted". Narzędzie to posiada prosty graficzny interfejs więc partycjonowanie i formatowanie nie powinno sprawić większych problemów nawet początkującym. Uruchamiamy "Gparted" klikając kolejno na "Start" >>> "System Tools" >>> "Gparted".

Kliknij aby powiększyć

Uruchamiamy "Gparted".

Widać na poniższym zrzucie od lewej, że program odnalazł dysk a na nim pustą partycję. Dysk oznaczony został jako sda. W przypadku gdy mamy więcej dysków oznaczenie ich będzie zależało od tego pod jaki numer kontrolera został dysk podpięty na płycie głównej oraz czy to jest kontroler SATA czy też ATA. I tak np. dysk podpięty pod pierwszy kontroler SATA będzie oznaczony sda1, pod drugi sda2 itd. Partycje na pierwszy dysku sda1 będą miały oznaczenie sda1, sda2 itd. Na drugim sdb1, sdb2 itd. Dysk podpięty pod pierwszy kontroler ATA i skonfigurowany jako "MASTER" będzie miał oznaczenie hda a partycję kolejno hda1, hda2 itd. Dysk w tym przypadku podzielimy na dwie partycje. Będą to partycja systemowa i partycja wymiany (swap). Jest to najprostszy sposób podziału dysku, który zapewni możliwość instalacji Linux’a. Osoby bardziej obeznane z tym systemem mogą dzielić dysk według własnego uznania i utworzyć oddzielne partycję /boot, /home ,/etc. Ja skupiłem się na jak najmniej skomplikowanym aczkolwiek wystarczającym podziale dysku.

Kliknij aby powiększyć

Pusta partycja na dysku sda

Kliknij aby powiększyć

Przykład oznaczeń dysków. W komputerze są 1 dysk ATA (hda), 2 dyski SATA (sda i sdb) oraz nośnik wymienny (sdc).

Jak już pisałem będziemy dzielić dysk na 2 partycje. Prawym przyciskiem myszki klikamy na szary pasek z napisem "Nieprzydzielony". Wybieramy opcję "Nowa". W przypadku gdy partycjonujemy nowy dysk program "Gparted" wyświetli komunikat o braku tablicy partycji oraz poinstruuje jak ją utworzyć. Klikamy na "Urządzenie"-->"Utwórz tablicę partycji", pozostawiamy domyślnie "MSDOS" i klikamy "Zastosuj". Tablica partycji gotowa. Klikamy prawym przyciskiem myszki na szarym pasku z napisem "Nieprzydzielonych X GB" gdzie X to rozmiar dysku w tym konkretnym przypadku 40 GB i wybieramy opcję "Nowa". W nowo otwartym konfiguratorze wpisując ręcznie dane lub przeciągając suwak ustawiamy żądany rozmiar partycji systemowej. W tym przypadku ustawiłem "Miejsce wolne za" na 1000 MB co pozwoli na późniejsze utworzenie partycji SWAP o tym rozmiarze. Reszta wolnego miejsca zostanie użyta na partycję systemową.

Kliknij aby powiększyć

Dane potrzebne do skonfigurowania partycji systemowej. Po konfiguracji parametrów klikamy na "Dodaj".

Kliknij aby powiększyć

Na partycję SWAP zostaje wykorzystane pozostałe 1000 MB. Jej utworzenie przebiega w podobny sposób jak partycji systemowej z wyjątkiem systemu plików który musi być ustawiony na "linux-swap".

Podsumowując. Dysk został podzielony na 2 partycje:

Główną o rozmiarze 39.02 Gb, która zostanie sformatowana na system plików EXT4.

Główną o rozmiarze 1 Gb, która zostanie sformatowana jako SWAP czyli partycja wymiany.

Kliknij aby powiększyć

Widać podsumowanie naszej pracy. Teraz wystarczy wszystko zatwierdzić i czekać cierpliwie na wynik. Formatowanie dużych partycji może trochę potrwać.

Kliknij aby powiększyć

Tworzenie partycji zostało zakończone sukcesem.

Pozostało jeszcze oznaczenie partycji systemowej jako aktywnej czyli ustawienie flagi "boot". Klikamy prawym przyciskiem myszki na pasek partycji i wybieramy opcję "Zarządzaj flagami". W dostępnym menu zaznaczamy opcję "boot" i klikamy na "Zamknij"

Kliknij aby powiększyć

Ustawienie flagi "boot"

Kliknij aby powiększyć

Wszystkie operacje przebiegły prawidłowo i dysk został pięknie podzielony na partycję. Partycja systemowa posiada flagę "boot" co czyni ją gotową do rozruchu.

Zamykamy program "Gparted" i przechodzimy do dalszego etapu instalacji "Gentoo". Przyszła kolej na zamontowanie nowo utworzonej partycji. Otwieramy "LxTerminal" wklepujemy polecenie sudo su i wciskamy enter. Pozwoli to nam uzyskać nieograniczone prawa administratora. Partycję zamontujemy w katalogu /mnt/gentoo. Przedtem należy utworzyć katalog gentoo. Przechodzimy do katalogu /mnt wpisując w konsoli cd /mnt. Tworzymy katalog gentoo wpisując mkdir gentoo. Montujemy partycję przeznaczoną na system "Gentoo" wpisując polecenie mount /dev/sda1 /mnt/gentoo . Przy montowaniu należy zwrócić uwagę na oznaczenie partycji aby przypadkiem nie zamontować niewłaściwej. Listę i oznaczenie dysków oraz partycji uzyskamy wpisując w konsoli fdisk -l Po zamontowaniu przechodzimy do katalogu gentoo poleceniem cd gentoo . Poleceniem ls -l -a możemy wyświetlić listę plików i katalogów w katalogu /mnt/gentoo.

Przyszła kolej na pobranie pliku "Stage3" właściwego dla architektury naszego procesora (w tym przypadku 32 bitowy). "Stage3" najszybciej można pobrać z polskich serwerów lustrzanych. Pobieramy plik wpisując polecenie wget http://ftp.vectranet.pl/gentoo/releases/x86/autobuilds/current-stage3-i686/stage3-i686-20140916.tar.bz2. Pamiętajmy, że nazwa pliku zmienia się prawie codziennie stage3-i686-data najnowszej kompilacji.tar.bz2 . Po pobraniu plik należy rozpakować za pomocą polecenia tar -xvjpf stage3-*.tar.bz2 .

Kliknij aby powiększyć

Pobieranie najnowszego "Stage3"

Kliknij aby powiększyć

Rozpakowywanie pliku "Stage3".

Z tego samego serwera pobieramy plik "portage" i rozpakowujemy go do katalogu /mnt/gentoo/usr. Wpisujemy polecenie wget http://ftp.vectranet.pl/gentoo/releases/snapshots/current/portage-latest.tar.bz2. Po pobraniu rozpakowujemy poleceniem tar -xvjf /mnt/gentoo/portage-latest.tar.bz2 -C /mnt/gentoo/usr .

Kliknij aby powiększyć

Pobieranie najnowszego pliku "portage".

Kliknij aby powiększyć

Rozpakowywanie pliku "portage".

Kopiujemy informację o serwerach DNS do nowego systemu. Wpisujemy polecenie cp -L /etc/resolv.conf /mnt/gentoo/etc. Pozostało jeszcze zamontowanie systemu plików /dev i /proc. Wpisujemy w konsoli polecenia:
mount -t proc none /mnt/gentoo/proc
mount -o bind /dev /mnt/gentoo/dev

Zmieniamy środowisko pracy za pomocą polecenia:
chroot /mnt/gentoo /bin/bash
env-update
source /etc/profile
export PS1="(chroot)$PS1"

Kliknij aby powiększyć

Montowanie systemu plików proc i dev. Chrootowanie do nowego środowiska.

Po tych zabiegach znajdujemy się w nowym środowisku "Gentoo". Wykonaliśmy kawał dobrej roboty jednak to jeszcze nie koniec. Przed nami kolejne etapy instalacji. Ponieważ czeka nas edycja kilku ważnych plików konfiguracyjnych potrzebny będzie edytor tekstu. W systemie mamy już "nano". Dla wygody polecam też instalację managera plików "MC" poleceniem emerge app-misc/mc. Naszym celem jest instalacja "Gentoo", w którym domyślnym językiem będzie polski. Należy zatem skonfigurować pliki odpowiedzialne za to.

  1. Plik /etc/make.conf - bardzo ważny plik systemowy. W nim ustawimy polską lokalizację, dodamy globalnie flagi, ustawimy mirrory "Gentoo". Przykładowy plik make.conf dla systemu 32 bity.
  2. Plik /etc/locale.gen - dodajemy różne lokalizację min. polską. Po edycji pliku należy wygenerować nowe lokale za pomocą polecenia locale-gen Przykładowy plik locale.gen
  3. Plik /etc/env.d/02locale - jeśli nie istnieje należy go utworzyć poleceniem nano -w /etc/env.d/02locale oraz dokonać niezbędnych wpisów definiujących polską lokalizację. Przykładowy plik 02locale.
  4. Plik /etc/conf.d/consolefont - konfigurujemy czcionkę. Wyświetlanie polskich znaków zapewni czcionka "lat2-16". Przykładowy plik consolefont
  5. Plik /etc/conf.d/keymaps - ustawiamy mapowanie klawiatury na "pl". Umożliwi to wprowadzanie polskich znaków w konsoli. Przykładowy plik keymaps

Ustawiamy strefę czasową dla naszej lokalizacji czyli Polski:
cp /usr/share/zoneinfo/Europe/Warsaw /etc/localtime

Następnie edytujemy plik /etc/conf.d/clock aby znalazł się w nim taki wpis:
TIMEZONE="Europe/Warsaw"

Konfigurujemy zegar sprzętowy. Przechodzimy do edycji pliku /etc/rc.conf a w nim ustawiamy zmienne:
CLOCK="local"

oraz w pliku /etc/conf.d/hwclock także
CLOCK="local"

Do edycji powyższych plików możemy użyć edytora nano wpisując w konsoli polecenie nano -w /ścieżka/plik_do_edycji.conf. Przykładowo edytujemy plik /etc/rc.conf wpisujemy więc nano -w /etc/rc.conf. Po edycji plik zapisujemy kombinacją klawiszy CTRL-O i Enter a edytor nano opuszczamy kombinacją klawiszy CTRL-X.

Po tych czynnościach należy zaktualizować środowisko poleceniem env-update oraz source /etc/profile.

Nasz nowy system działa w środowisku "chroot" lecz aby działał poza nim należy jeszcze pobrać i skonfigurować "kernel" oraz program ładujący czyli bootloader. Pobieramy najnowszy "kernel" poleceniem emerge gentoo-sources. Po instalacji przechodzimy do katalogu /usr/src/linux. Jeśli nie ma takiego katalogu należy utworzyć dowiązanie symboliczne do katalogu gdzie zostały zainstalowane pliki kernela i nadać mu nazwę linux. Robimy to poleceniem cd /usr/src a następnie ln -sfn linux-3.4.0-gentoo linux. Naszym zamiarem będzie taka konfiguracja kernela aby maksymalnie dostosować go do sprzętu zainstalowanego w komputerze. Zrobić to można tylko wtedy gdy wiemy jaki to sprzęt. Pomocny będzie tu program hwinfo, który dokładnie pokaże podzespoły jakich producentów mamy w pececie. Instalujemy go poleceniem emerge hwinfo poza środowiskiem chroot. Uzbrojeni w wiedze o podzespołach naszego peceta tak skonfigurujemy kernel aby zawierał tylko potrzebne sterowniki.

Wybrane opcje programu hwinfo
  1. hwinfo - znajdzie oraz wyświetli wszystkie dostępne informacje na temat naszego komputera
  2. hwinfo --log /home/user/info.txt - zapisze wszystkie informacje do pliku.
  3. hwinfo --pci - wyświetli informację o takich ważnych urządzeniach jak chipset płyty głównej, chipset kontrolera scsi, typ karty sieciowej, muzycznej itp.
  4. hwinfo --sound - wyświetli wszystkie informacje na temat karty dźwiękowej

Więcej o hwinfo dowiesz się z tej strony - http://wiki.linuxquestions.org/wiki/Hwinfo

Dla przykładu ustalmy jaka karta dźwiękowa zainstalowana jest w komputerze. W konsoli wpisujemy hwinfo --sound i po chwili otrzymujemy wynik.

Kliknij aby powiększyć

Wynik polecenia hwinfo --sound

Dowiedzieliśmy się, że karta dźwiękowa posiada chipset "Intel 82801AA" załadowany moduł sterownika to snd_intel8X0 oraz że jest aktywny czyli karta działa prawidłowo. Te informację wykorzystamy przy konfiguracji kernela. W katalogu /usr/src/linux wpisujemy polecenie make menuconfig. Otworzy się graficzny konfigurator, w którym odznaczymy lub zaznaczymy potrzebne opcje.

Kliknij aby powiększyć

Menu konfiguracji kernela.

Załóżmy, że jesteśmy po konfiguracji kernela. Teraz kompilujemy go poleceniem make && make modules_install. Czas trwania kompilacji kernela uzależniony jest od mocy procesora oraz od ilości modułów do kompilacji. Dla maszyn z jednym procesorem 3Ghz może trwać około godziny. Czekamy cierpliwie na jego zakończenie. Następnie instalujemy nowe jądro do katalogu /boot poleceniem make install.

proces kompilacji kernela

Proces kompilacji kernela.

Nowe jądro powinno zostać przekopiowane pod nazwą vmlinuz-3.4.0-gentoo do katalogu /boot. Możemy to sprawdzić. Wpisujemy polecenie cd /boot oraz ls.

Jądro musi zostać uruchomione za pomocą bootloadera. Do tego celu znakomicie nadaje się program lilo. Potrafi on załadować jądro linuxowe a także uruchomić systemy z rodziny Windows. Lilo instalujemy poleceniem emerge lilo. Po instalacji należy otworzyć plik /etc/lilo.conf.example dokonać niezbędnej konfiguracji i zapisać pod nazwą lilo.conf. W tym celu uruchamiamy program "Midnight Commander" wpisując w konsoli mc. Odszukujemy plik /etc/lilo.conf.example zaznaczamy go i wciskamy F4. Otworzy się edytor tekstu a w nim przykładowy plik. Zmiany będą obejmować:


  • # MBR to install LILO to:
    boot = /dev/sda - należy wpisać na jakim dysku instalujemy lilo. Miejmy na uwadze to, że instalując lilo na dysku z Windows nadpisze on Windowsowego loadera.
    map = /boot/.map - pozostaje bez zmian.

  • # Linux bootable partition config begins
    #
    image = /boot/vmlinuz-3.4.0-gentoo - wpisujemy nazwę pliku kernela
    root = /dev/sda1 - podajemy główną partycję z systemem
    #root = /devices/discs/disc0/part3
    label = Gentoo - Etykieta (możemy zmienić)
    read-only # read-only for checking - pozostaje bez zmian
    #

W tym kontretnym przypadku "lilo" zinstalował się na prierwszym dysku SATA widzianym przez system jako sda. Główny system plików "root" zainstalowany jest na pierwszej partycji tegoż dysku czyli sda1.

Po dokonaniu zmian zapisujemy plik wciskając F2 a następnie F6 aby przenieść plik ze zmienioną nazwą na lilo.conf. Zamykamy "MC" klikając na F10. W konsoli wpisujemy polecenie lilo. Jeśli nie popełniliśmy błędów w pliku lilo.conf lilo zostanie zainstalowany.

Gentoo jak już pisałem nie może obyć się bez dostępu do Internetu. Musimy zatem skonfigurować połączenie sieciowe. Sprawa jest dość prosta gdy jesteśmy podłączeni do osiedlowej sieci kablowej i numer I.P przydzielany jest automatycznie przez serwer "DHCP". Przechodzimy do katalogu cd /etc/init.d i wpisujemy polecenie ln -s net.lo net.eth0 a następnie aby połączenie następowało automatycznie rc-update add net.eth0 default . Należy też zainstalować klienta DHCP poleceniem emerge dhcpcd i aby uruchamiał się automatycznie wykonać w katalogu /etc/init.d/ komendę rc-update add dhcpcd default. Pozostaje jeszcze skonfigurować plik /etc/conf.d/net wpisując:
config_eth0=( "dhcp" )

Gentoo prawie zainstalowany. Przechodzimy do katalogu /etc i odszukujemy plik fstab odpowiedzialny za automatyczne montowanie partycji. Edytujemy go używając edytora nano:
nano /etc/fstab

Kliknij aby powiększyć

nano /etc/fstab

Dokonujemy odpowiednich wpisów aby ustawić partycję "root" czyli główny system plików. W tym przypadku wygląda to tak: /dev/sda1    /    ext4    noatime 0 1

    gdzie:
  • sda1 - pierwsza partycja na pierwszym dysku (sata, scsi)
  • / - główny katalog z systemem
  • ext4 - system plików w jakim partycja została sformatowana
  • noatime -opcja ta skraca czas dostępu do partycji i zwiększa wydajność systemu

oraz partycję swap

/dev/sda2    none    swap    sw 0 0


    gdzie:
  • sda2 - druga partycja na pierwszym dysku (sata, scsi)

Pamiętajmy, że dyski ATA będą miały oznaczenie kolejno hda (pierwszy dysk master), hdb (drugi dysk) a partycje kolejno hda1, hda2 ,hda3 oraz hdb1, hdb2, hdb3 itd. Listę dysków, partycji oraz ich oznaczenie w systemie uzyskamy wpisując polecenie fdisk -l .

Po wprowadzeniu zmian zapisujemy plik fstab kombinacją klawiszy CTRL-O i Enter. Zamykamy edytor nano kombinacją CTRL-x.

Ustalamy hasło root wpisując po znaku zachęty polecenie passwd i wciskamy Enter. Wpisujemy swoje hasło wciskamy Enter i jeszcze raz wpisujemy hasło w celu weryfikacji. Opuszczamy środowisko "chroot" wpisując polecenie exit, odmontowujemy system plików proc i dev poleceniem
umount /mnt/gentoo/proc
umount /mnt/gentoo/dev
i restartujemy komputer wpisując polecenie reboot.

Przed ponownym uruchomienie komputera należy usunąć płytę "Gentoo Live" z napędu lub zmienić kolejność bootowania. O ile nie popełniony został jakiś błąd nasz nowiutki "Gentoo" powinien wystartować.

Kliknij aby powiększyć

Gentoo w trakcie uruchamiania.

Po załadowaniu systemu można zalogować się na konto "root". Używanie konta superużytkownika (root) do codziennej pracy nie jest zalecana. Należy utworzyć konto zwykłego użytkownika. Przechodzimy do katalogu /home. Tworzymy nowy katalog o nazwie nowego użytkownika np. darek. Polecenie mkdir darek. Następnie polecenie useradd twoja nazwa użytkownika. np: useradd darek doda użytkownia "darek" do systemu. Zmieniamy właściciela katalogu /home/darek z root na darek poleceniem chown darek:users darek. Ustawiamy prawa dostępu katalogu /home/darek na 0775 poleceniem chmod 0775 darek. Dodajemy użytkownika "darek" do grupy users poleceniem gpasswd -a darek users. Ustalamy hasło dla "darek" poleceniem passwd darek. Restartujemy system poleceniem reboot.

Mamy podstawę systemu teraz przydało by się zainstalować potrzebne oprogramowanie. Używamy do tego polecenia emerge. Np. emerge firefox-bin zainstaluje skompilowaną wersję przeglądarki Firefox. Do wyszukiwania oprogramowania używamy emerge z opcją -s np. emerge -s firefox.


 
Jesteś na stronie Główna - Linux - Instalacja Linux Gentoo

Komentarze

morg1975
08 Październik 2015, 19:15
witam

wlasnie po tym opisie widac iz linux jest dla pasjonatow. po co zwykly uzytkownik musi znac tyle koment i wpisywac kilometry komend ? windows jest o wiele prostrzy.pamietajmy iz najwieksze servery dzialaja nadal pod systemem windows nie linux. skoro linux jest darmowy, a konfigurowanie i instalacja servera juz nie - trzeba zaplacic adminowi za to to dla czego linuxiaze jezdza zlomami , a admini windows normalnymi autami ?
admin
08 Październik 2015, 19:54
Kolego nawet dokładna konfiguracja Windows wymaga znajomości kilku komend w konsoli. W przypadku gdy system się "wyłoży" to może i te kilka być za mało. Sama instalacja Gentoo wymaga trochę poświęcenia czasu i sił. Jak ktoś lubi łatwiznę to jego sprawa. Ja 15 lat temu zaczynałem od Mandrake 8, RedHat potem SuSe, Ubuntu. Dwa lata temu zdecydowałem się na Gentoo. Pakiety kompilowane są ze źródeł, przez co trwa do dużo dłużej niż np. w Ubuntu. Ostatnio spodobał mi się Arch Linux. Szybka instalacja, dość prosta konfiguracja. Szybka aktualizacja pakietów w najnowszych wersjach.
Po jakimś czasie metodą prób i błędów dowiesz się jaki system chcesz mieć na dysku.
emerge
13 Styczeń 2016, 08:56
A można odświeżyć ten opis instalacji Gentoo lub dodać proces instalacji Funtoo? Trochę jest przestarzały już teraz są źródła pakietów na git.
LunarLinux
09 Maj 2016, 19:50
Fakt Arch Linux jest świetny jak masz słaby procesor i próbujesz zbudować system od podstaw. Ostatnio mi się spodobał Lunar Linux, też jest kompilowany i ma menadżer pakietów czy tam kompilacji napisany w czystym C jak pacman. Nie zapycha to się tak jak emerge napisane w pythonie. Do Slackware też już ktoś napisał slck-pkg i rizwiązuje ładnie zależności. Może jest szansa opisu instalacji Arch Linux na tej stronie z chroota poprzez bootstraps?
admin
10 Maj 2016, 20:22
Faktycznie emerge trochę przymula ale musi dokonać sporo obliczeń dotyczących flag i zależności. Pacman w porównaniu do emerge to błyskawica. Archa też używam i bardzo sobie go chwalę głównie z powodu pacmana. "pacman -Syu" i 5 minut czasu i mamy nowiusieńkie pakiety na dysku.
*Podpis:
Email:
Zawiadom mnie o nowych komentarzach na stronie
Ukryj email
*Tekst:
 
 
Powered by Scriptsmill Comments Script